Rotterdam,

Ik ken het niet laten om over jou te dichten.
Want net als bij de poëzie heb jij ook veel gezichten rijkdom, armoede jij hebt het allemaal in je.
Daarom mijn Rotterdam kan ik zeggen ik bemin je.
Thuis komen van vakantie op Rotterdam Centraal met je fietswiel in de tramrails.
Op je muil met veel kabaal.
Soms maak je me chagrijnig met al je drukte en gedoe Dan wil ik echt niks liever Dan naar mijn rustige Vreewijkie toe.
Want daar ben ik getogen, geboren dan weer niet.
Maar geloof me er is niemand die dat aan mij hoort of ziet.
Want Rotterdammer ben je als je geen bietjes eet, maar krootjes.
Of als je weer eens langs een bouwput loopt en denkt tering wat een zooitje.
Maar bovenal zit Feyenoord in onze DNA.
Dus als iemand mij vraagt kom jij uit Rotjeknor, zeg ik volmondig JA!

Gedicht: Marijke vd Graaf
Foto: John van Kekem

Deel dit artikel