Komende week neemt de kans om vallende sterren te zien fors toe. Het maximum van de jaarlijks terugkerende meteoroïdenzwerm Perseïden is te zien in de nacht van 12 op 13 augustus. Dan schieten onder ideale omstandigheden 100 meteoren per uur langs de sterrenhemel. Met het blote oog zijn hiervan ongeveer 40-60 per uur waar te nemen. Dit jaar zijn veel meer meteoren te zien dan vorig jaar. Vanwege nieuwe maan is het tijdens de pieknacht namelijk extra donker.

Ook in de dagen voor en na het piekmoment zijn al veel meteoren te zien. Zo zijn komende nacht voor het ongetraind oog al circa 5 vallende sterren per uur zichtbaar. Dit aantal loopt geleidelijk op tot de piek van 40-60 per uur in de nacht van 12 op 13 augustus. In gebieden die écht pikkedonker zijn kan een ervaren waarnemer ongeveer 100 meteoren per uur waarnemen.

In de nachten na het hoogtepunt van de Perseïden neemt het aantal zichtbare vallende sterren langzaam af. Wat het weer tijdens de pieknacht gaat doen is nu nog onzeker. Wanneer het volledig helder is kan maximaal worden genoten.

Rond 3:30 uur in de pieknacht van 12 op 13 augustus is het hoogste aantal Perseïdenmeteoren te zien. Op dat tijdstip moet naar het noordoosten worden gekeken. De vallende sterren lijken vanaf een punt op ongeveer tweederde tussen de horizon en het hoogste punt aan de hemel op ons af te komen. Je moet je hoofd dus vrij ver naar boven richten om dit punt te zien.

Goede plekken om meteoren waar te nemen zijn open velden een eindje buiten de bebouwde kom. Hier is het relatief donker en heb je weinig last van lichtvervuiling. Zwakke meteoren zijn namelijk minder fel dan het omgevingslicht. In de stad en in de buurt van kassen is het spotten van vallende sterren daarom een stuk lastiger.

De meteorenzwerm Perseïden is afkomstig van komeet Swift-Tuttle. Kometen verliezen onder invloed van straling van de zon constant stukjes steen, meteoroïden genaamd. Wanneer dit ruimtestof onze atmosfeer met hoge snelheid binnendringt begint het steentje te gloeien. Dit komt door wrijving en het samendrukken van de lucht vóór de meteoroïde uit. Ook wordt het pad van de vallende ster door de hoge valsnelheid elektrisch geladen. Bij het opheffen van het ladingsverschil komt straling vrij en dat zien we als licht.

Bron: Weeronline & Arnold Tukkers van http://www.vallendesterren.info/ en Cosmos Sterrenwacht